| تبليغات | X |
|
 PLAYLIST TOP 5FEATURED PLAYLIST | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
آبروی اهل دل از خاک پای مادر است هر چه دارد این جماعت از دعای مادر است
آن بهشتی را که قرآن می کند توصیف آن صاحب قرآن بگفتا زیر پای مادر است
اعتراف می کنم که رسم عاشقی را بجا نیاوره ام.
نه اینکه راه و رسمی را بدانم و کوتاهی کرده باشم، نه! به جان این اطلسی ها و اقاقی ها قسم که هرچه در توان داشته ام رو کرده ام.
می دانم که شان تو بالاتر است از آنچه من تقدیم کرده ام. اما عزیزتزینم از تو می خواهم که این قلیل را از من بپذیری.
راستش را بخواهی چند وقت است که می ترسم دیگر این نامه ها هم - که پاره های دل مرا حمل می کنند - تو را به شوق نیاورند.
مهربانا!
روی خود را برمگردان و همه کوتاهی های مرا ببخش!
دیگر عرضی ندارم.
به لطف ياد تو كز شور عشق سرشاري
ميان كوچه قدم ميزنم به دشواري
هنوز در دل اين كوچه عطر يادت هست
چنانكه در دل من مانده خاطرت جاري
شكوفه ميشكفد در كنار هر قدمت
اگر دوباره در اين كوچه گام بگذاري
شكوه روز به يك لحظه ميشود خاموش
اگر كه زلف پريشان به باد بسپاري
هنوز مستم از آن شب كه روي زخم دلم
به شوق و شرم نوشتي كه دوستم داري
به قاب عكس تو گفتم: «چه قدر غمگيني
مگر ز حال من خستهدل خبر داري؟»
كنار سفرة خالي نشستهام بي تو
فقط به ياد تو كز شور عشق سرشاري!
